Week 6

Hallo allemaal!

Het schiet alweer op, nog 2 weken werken hier. Helaas ben ik op het moment ziek en kan ik niet werken maar hopelijk gaat het snel weer beter!

Goed nieuws over het kinderziekenhuis, ik heb een gift van ruim 1000 dollar kunnen overmaken. Als jullie zelf direct steunen willen, kan dat via deze link.

Afgelopen week heb ik 3 vrije dagen gehad (in plaats van de extra vrije dag die iedereen op het schip had tijdens het Paasweekend). Op maandag ben ik met een paar vrienden naar Tokeh - strand geweest. Hier ben ik eerder geweest en het strand is hier echt prachtig. Het was een heerlijke dag.
De volgende dag ben ik met een groepje naar Bunce eiland gegaan. Voor wie mijn 1e reis ook gevolgd heeft: dit eiland heeft overeenkomsten met Goree eiland in Senegal. Het is net als Goree eiland een voormalig opvangplaats voor slaven die van daar over de wereld werden verkocht. Op dit eiland was alles minder intact en stonden alleen nog ruïnes. Onze gids kon erg veel vertellen over de geschiedenis en de impact die dit op de Sierra Leoonse bevolking had. Hij heeft zelf de burgeroorlog van 25 jaar geleden meegemaakt, zijn familie is namelijk voor zijn ogen gedood. Hij kon hier heel open over praten en wat dit voor impact had, ook op waarom hij het werk doet wat hij nu doet: gids naar een voormalig slaveneiland voor mensen uit de westerse wereld. Onze voorouders hebben hier namelijk verschrikkelijke dingen op uitgehaald. Als je daar over hoort en wat voor namen de locals het omliggende water en de eilanden gegeven hebben. Het water heet: where dead body goes bye (waar het dode lichaam voorbijgaat). Toekomstige slaven die niet aan de eisen voldeden, ziek waren of al overleden, werden vanaf het eiland in het water gedumpt, vastgebonden, met geen overlevingskans en verdwenen zo naar de oceaan.
Op het slaveneiland is nu veel begroeiing maar dat is allemaal van later. Tijdens het gebruik voor de slavenhandel was het kaal en leeg. Er stond alleen een groot fort. Het eiland is eerst door de Portugezen en later door de Britten gebruikt totdat begin 1800 de slavenhandel hiervandaan gestopt werd. Vele duizenden slaven zijn via dit eiland getransporteerd. De tocht van en naar het eiland was erg mooi, we gingen met een klein bootje ongeveer 45 min door de baai langs verschillende eilanden. Je kon duidelijk de mangrove bossen langs de oevers zien, prachtig. De terugweg was een beetje hobbelig met inkomend water en golven maar dat was gelukkig alleen de laatste 15 minuten, iedereen was kletsnat na die tijd!
Onderweg is goed te zien wat er gebeurd met de grondstoffen die hier gedolven worden. Dat was wel confronterend in de verder prachtige omgeving. 

Woensdag ben ik met een groepje naar Aberdeens’ womencenter geweest. Dit is het vrouwenziekenhuis in de stad, gevestigd in het voormalig hope-center (patiëntenopvang locatie van Mercy Ships). De stichting ‘Freedom van fistula’ heeft het na de 1e opzet door Mercy Ships overgenomen. Mercy Ships heeft een goede samenwerking met hen en doordat dit ziekenhuis veel operaties voor gyneacologische problemen uitvoert, heeft Mercy Ships de tijd dat de Global Mercy hier is, niet zo lang gedaan. Simpelweg omdat deze zorg dus in het land goed geregeld is. 1 van de leidinggevenden gaf ons een rondleiding. Er zijn 2 afdelingen verloskunde, 2 afdelingen gynaecologische chirurgie, 5 verloskamers en een paar OK’s. Ook hebben ze een grote polikliniek waar ze oa vaccinaties en gezondheidscontroles voor de kinderen doen. Daarnaast is er een laboratorium en apotheek. 
Het allermooiste vond ik nog wel dit: voor zwangere tieners is scholing geregeld op iedere maandag over zwangerschap, hoe je voor een kind zorgt en manieren om zelf je brood te verdienen met arts en crafts (zelfgemaakte dingen) zoals zeep maken, naaien, souvernirs maken. Na de bevalling, vooral tieners worden opgenomen tijdens hun bevalling voor begeleiding, hun lesdag schuift dan naar woensdag. Ze krijgen dan nog meer onderwijs over het moeder zijn en ontwikkelen verder in arts en crafts. Na doorlopen van een aantal lessen krijgen ze hun eigen starterspakket, bijv. een naaimachine om zo in hun eigen onderhoud te voorzien. Voor een gedeelte van de tieners wordt ook een baan gezocht, zo zijn er verscheidene in het ziekenhuis aan het werk. Verder worden sommige geschoold in het geven van seksuele voorlichting etc. om dit in hun dorp te kunnen verspreiden. 
De leidinggevende gaf aan dat ze het soort patiënten zien veranderen, er komen minder oudere vrouwen met gyneacologische problemen, omdat die al geholpen zijn. Ze krijgen nu meer jonge vrouwen die bijv. een keizersnede hebben gehad in het locale ziekenhuis maar waarbij de genezing niet goed gegaan. Dit komt vaak voor omdat er geen betrouwbaar stroomnetwerk is en tijdens operaties het licht zomaar uitvallen kan, dan wordt het wel een beetje lastig om te zien waar je opereert. 
Na de rondleiding hebben we een paar uurtjes geholpen met het tellen van de voorraad van medische hulpmiddelen, een stoffig en warm werkje. Maar we hadden de inventarisatie van de container bijna klaar toen we terug moesten.

Wel wat uitstapjes dus deze week maar desondanks ook nog een paar dagen gewerkt hoor. 1 van onze langverblijvende patiënten mocht naar huis afgelopen week! Zijn wond is eindelijk zover genezen dat hij weg kon. Heel fijn, maar de patiënt die achterbleef, was daardoor wel een beetje alleen. Gelukkig heb ik met hem wat extra tijd kunnen doorbrengen. We hebben samen spellen gedaan en wat geknutseld. Hij is wat Nederlandse woordjes aan het leren van 1 van mijn collega’s, zoals goedemorgen. De g is een lastige… Ik hoorde dat hij vandaag naar huis mocht, jammer genoeg zit ik de hele dag in mijn cabin dus kon ik hem niet uitzwaaien.
Voor mijn afdeling wordt nog 1 week operaties ingepland. Het is nog even afwachten wat ik dus mijn laatste week hier ga doen (volgende week alweer!)

O ja, we hadden buren afgelopen week: een bunkerschip dat diesel kwam brengen.. (vast een heel duur vrachtje geweest)