Laatste week

Hallo allemaal!

Afgelopen week was mijn laatste week aan boord en werd het tijd om de koffers te pakken voor mijn terugreis naar Nederland. 

Het was een drukke, beetje vreemde week. Dat kwam doordat mijn afdeling deze week definitief sloot voor het laatste deel van de fieldservice. De verpleegkundigen werden van hot naar her gestuurd. Zelf ben ik 1 dag op de kinderafdeling aan het werk geweest. Jaja, geen kinderverpleegkundige maar toch. Het enige wat ik die dag vergat was dat papa met mijn patiënt mee moest naar de holding. Dat was gelukkig snel opgelost met een telefoontje. Het was erg leuk om te zien hoe ze uitleg geven aan de patiënten. Bij vertrek krijgen alle patiënten uitleg over de leefregels, hoe ze pijnstillers gebruiken en wanneer ze terug moeten komen bij bijvoorbeeld symptomen van infectie. Kinderen onthouden dat natuurlijk niet allemaal dus ook hun verzorger moet dat weten. Alle kinderen werden verdeeld in groepen van hun leeftijd, het waren 9 kinderen die weg gingen die dag. Vervolgens allemaal op een speelmat op de vloer, ouders of oma's er om heen en de verpleegkundige in het midden om de uitleg te doen. Het werkte erg goed! Bleef voor mij alleen nog het uitleggen van de medicijnen over. Dat is soms een puzzeltje want niet iedereen kan lezen of is naar school geweest. We werken daarom met symbolen. Op een medicijnlijstje met symbolen voor maaltijden en bedtijd geven we aan wanneer iemand wat innemen moet, en hoeveel tabletten. Op de medicijnen plakken we vervolgens een gelijke sticker als de sticker die op het medicijnlijstje per medicijn geplakt wordt. En dan is er nog het probleem om oma de kindveilige sluiting van paracetamoldrank open te laten maken. Uiteindelijk hebben we het kind het zelf moeten leren want het lukte oma echt niet. Door de ouders worden de kinderen 'pikins' genoemd in hun eigen taal en veel verpleegkundigen hebben dat overgenomen. Ik had in het begin niet door wat er bedoeld werd, maar dat werd het al snel duidelijk. Want de pikins moesten uitleg krijgen dus alle moeders en oma's verzamelden hun pikins. 

De andere dagen heb ik op mijn eigen afdeling gewerkt. Gisteren heb ik geholpen met het ontslaan en verplaatsen van de laatste patiënten en werd alles wat nog niet schoon was, schoongemaakt. We hadden nog maar 1 patiënt voor ons specialisme op de afdeling dus zij is verplaatst naar 1 van de andere afdelingen. Er lagen ook een paar patiënten van een ander specialisme, die konden aan het einde van de dienst naar hun eigen afdeling. De afgelopen week hadden we geen eigen chirurgen meer voor onze afdeling dus de algemene ziekenhuisarts doet artsenvisite. Onze teamleider is gelukkig erg ervaren dus met elkaar kwamen we eruit toen er wat problemen met wondgenezing waren. Het is fijn om te zien dat ook de laatste patiënten goed opknappen zodat we niet bang hoeven te zijn dat ze als het schip vertrekt, nog zorg nodig hebben. 

Verder ben ik afgelopen week nog naar het kinderziekenhuis geweest. Met dank aan alle donaties is het voor hen nu mogelijk om nieuwe matrassen en kussens in het ziekenhuis te krijgen! Fantastisch nieuws dus. In totaal heb ik ruim $1100 namens jullie kunnen doneren. Anne-Marie, degene die dit allemaal regelt, was erg blij om dit het ziekenhuis te kunnen vertellen. Inmiddels heeft het ziekenhuis ook drinkwater op alle afdelingen dus is dit ook veel veiliger voor de patiënten. 
Op uitnodiging ben ik nog even in de machinekamer geweest, een heel verschil met het andere schip waar de plafonds lager en veel krapper. Ook is de aansturing anders. Er wordt stroom opgewekt met generatoren en de schroeven worden vervolgens door de elektriciteit in beweging gebracht. We hebben op veel plekken 660 V aan boord, en ik snap nu waarom dat is. Interessant en leerzaam bezoek. 

Gisteravond heb ik een etentje gehouden samen met een vriendin voor alle vrienden die we gemaakt hebben. Iemand van de dagwerkers die chauffeur is, heeft ons gebracht. Het was erg gezellig. Het duurde nogal even voordat we ons eten kregen, het bleek dat het nog geleverd moest worden. Inderdaad, na 1,5 u kwam er een bestelbusje aangereden waar met koeienletters 'delivery van' op stond. Daar was ons eten. Het moest alleen nog gegrilld worden.. Het restaurant lag een beetje op een heuvel dus we hadden prachtig uitzicht, vooral toen de maan opkwam, recht boven een bergtop.
Het meest bijzondere deel van de avond was dat we nadat we terugkwamen, met elkaar een spel gespeeld hebben. Toen het bedtijd werd, wilde 1 van onze vrienden weten wat het mooiste en wat het uitdagendste onderdeel van ons verblijf is geweest. Ja, dan is het tijd om eerlijk te zijn, hier kom je niet onderuit!
Voor mij geldt dat het mooiste is (en blijft) dat de patiënten in de afdeling waar ik gewerkt heb, letterlijk een levensveranderende operatie krijgen. Je ziet het verschil in hoe ze zijn als ze opgenomen worden en ons verlaten. Ze veranderen van teruggetrokken mensen in levendige, grappenmakende en dansende mensen. Dat is iets wat ik nergens anders dan bij Mercy Ships tegengekomen ben. 

Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor jullie (financiële) steun en gebed. Het was fijn om deze reis te kunnen maken met dat in het achterhoofd. 

Ik hoop jullie gauw weer te zien in Nederland!